جمعه 31 خرداد 1387

من در دوره‌اي در مورد چمران کار مي‌کردم. به خاطر مخالفت، بعضا بخش‌هاي زيادي را سانسور کرديم اما معتقدم که الان بايد آن مطالب گفته شود.
چمران طي سال‌هايي که در امريکا بود، عاشق دختري مي‌شود که بعداً هم اسمش را عوض مي‌کند و پروانه مي‌گذارد. با او ازدواج مي‌کند و سالهاي بعد صاحب سه فرزند مي‌شود. چمران همسرش را راضي مي‌کند تا با او به مصر و بعد لبنان بيايد. آنها مدتي هم در لبنان باهم زندگي مي‌کنند اما بعد از مدتي کاسه صبر همسرش لبريز مي‌شود.
خانم ربابه صدر که اين سکانس را تعريف مي‌کرد، مي‌گفت که خيلي سکانس درامي بود. شايد تصور شود که چمران هم مثل هر مرد ديگري که در شرايط سخت مبارزاتي قرار گرفته، همسر و فرزندانش حاضر نبودند با او زندگي کنند و او ترجيح مي‌دهد به مبارزات خود ادامه دهد و از زندگي شخصي‌اش بگذرد اما خانم صدر مي‌گفت:
«روزي که چمران خانواده‌اش را به فرودگاه مي‌برد من همراهشان بودم. چمران در تمام طول مسير گريه مي‌کرد يعني در نهايت عشقي که به همسر و فرزندانش داشت، آنها را ترک کرد. اما مسئله مبارزه آنقدر برايش مهم بود که راضي به اين جدايي شد. پس از مدتي همسر چمران تلاش کرد تا وي را وادار کند تا هراز گاهي به ديدن آنها برود اما چمران گفت ديگر تمام شد. واقعاً دنيا را با تمام ويژگي‌هايش طلاق داد و ديگر هم سراغ آنها نرفت. اين نرفتن حتي بعد از انقلاب هم ادامه پيدا کرد. او به همسرش گفت: «يا با من بمان و به اين زندگي با همه ويژگي‌هايش ادامه بده يا برو. بعد از مدتي فرزند پسرش در سواحل امريکا غرق شد.» هم‌اکنون دو دختر و همسرش در قيد حيات هستند. هرگز هيچ‌کس نخواست چمران را از اين منظر ببيند.

منبع: مصاحبه اي با مهدي همايونفر (از اعضاي اصلي گروه جهاد تلويزيون در زمان جنگ)
سوره. شماره 24.(فروردين و ارديبهشت 85)

()نظر