پنجشنبه 7 شهريور 1387

همين ماه رمضان پارسال بود که تيتراژ سريال «ترش و شيرين» را مي خواند.. و امسال باز، در نزديکي ماه رمضان ترانه اي از او منتشر شده (پس از گذشت يک سال و نيم از اجراي آن) که ديگر نه تنها خنده بر لبان روزه داران نمي نشاند! بلکه چون تيري، سينه ي پاک ضميران عالم را نشانه مي گيرد!
او که مي رفت به اعتقاد خودش «موسيقي ايران را نجات دهد!» (البته با تمسک به  تلفيق موسيقي ايراني با الگوهاي غربي)  به نظر مي رسد که خود بيشتر به ناجي نياز دارد!
اصلا بعيد نيست.. که پس از گذشت اين سال ها، مرکب موسيقي اصيل ايراني که روزي حکما و افراد عالمي چون فارابي عنان آن را در دست مي گرفتند امروز در دست نامحرماني بيافتد که نه تنها بويي از تهذيب و عرفان و مذهب نبرده اند؛ بلکه مي خواهند آن را نجات هم بدهند!
اگر او يکبار حتي لاي يکي از کتاب هاي تفسير را باز مي کرد و درباره آن آيه اي که در اين آهنگ خود مرتب آنرا تکرار مي کند: «و رتل القرآن ترتيلا»  مي خواند! فريادش را در حنجره اش فرو مي نشاند!
اگر مي دانست که خداوند تبارک و تعالي از چه روي در سوره شمس تو را هفت بار قسم مي دهد.. دستانش  ديگر قواي زخمه زدن بر ساز نداشت!
و ايکاش مي دانستي «عم يتسائلون» و «نباء العظيم» از که و چه حکايت مي کنند.. و آنگاه مي فهميدي که «خبري بزرگتر» از ساز و فريادي که تو سر مي دهي هم هست!!
ايکاش عامل به يکي از همين آيه هايي که مي خواندي بودي و بعد از آن شايد دست به ساز مي گرفتي!!
ايکاش يکي از آن قسم هاي خداوندي، در جوهره جانت نشسته بود .. تا بلکه «فالهمها فجورها و تقويها» تو را از سرانجام کاري که کردي آگاه مي کرد...
آه... که در اين غوغاي آخرالزمان چه خوب درک مي کند آدمي سخناني را که رسول خدا (ص) هزار سال پيش به سلمان درباره ي امت آخرين گفت! که « زماني بر اين قوم ميايد که قرآن را خوار و خفيف مي کنند و اثر آيه هاي آن بر آنها، جز از حلقومشان فراتر نمي رود!! »
دادگاه و شکايت امروز، اگر دامن نامجو (و يا هر کسي که امروز قرآن را يا زيان و عمل به سخره گرفته) را بگيرد يا نگيرد... باز هم راه گريز هست! ولي دادگاهي غير از آن هم هست... که ديگر گريزي از آن نيست!

لينک هاي مرتبط:
+ نوشته مديريت وبلاگ «پارسي بلاگ» درباره اين موضوع
+ دانلود ترانه اي که نامجو خوانده
+ بررسي ابعاد حقوقي اين کار آقاي نامجو
+ شکايت آقاي «عباس سليمي»، چهره برجسته قرآني، از نامجو
+ مختصري از زندگينامه نامجو
+ مصاحبه نامجو با نيويورک تايمز درباره سبک اجرايش (انگليسي)

()نظر

سه‏شنبه 31 ارديبهشت 1387

نشسته بودم توي نمازخونه.. يکم مونده بود که اذان ظهر رو بگن.. گفتم يه چند آيه اي قرآن بخونيم تا اذان بشه. قرآن رو گذاشتم جلوم.. مثل هميشه که نيت مي کردم از اين قرآن خوندن يه چيزي نصيبم بشه و چيزي بفهمم.. اين بار نيت کردم که يه آيه اي بياد که بوي فاطميه بده... قرآن رو باز کردم؛ سوره ي نور اومد.. يکم که خوندمش رسيدم به اونچه که بايد مي رسيدم:

يَأَيهُّا الَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تَدْخُلُواْ بُيُوتًا غَيرَ بُيُوتِکُمْ حَتىَ‏ تَسْتَأْنِسُواْ وَ تُسَلِّمُواْ عَلىَ أَهْلِهَا، ذَالِکُمْ خَيرٌ لَّکُمْ لَعَلَّکُمْ تَذَکَّرُونَ

...

()نظر