جمعه 30 آذر 1386

()نظر

دوشنبه 6 شهريور 1385

حسين جان آمدي...
                     ولي زود رفتي...              جاي تو هميشه در نگاه من خالي است..

کي شود که بيايي و ديگر از پيش ما نروي؟!

()نظر

پنجشنبه 10 فروردين 1385

اي ايام... چه بگويم با شما؟! غم، اجازه ي صحبت به من نمي دهد... و اندوه، رشته کلام را از دست من ربوده... سخنانم ناتمام مي ماند! بگذار ديگر نگويم... ننويسم...
غم ما را بسيار کردي و کاسه صبرمان را لبريز کردي... شهادت حسين (ع)، اسارت خاندان عصمت، شهادت سجاد(ع)، اربعين، شهادت حسن(ع)، شهادت پيامبر(ص)، شهادت رضا(ع)، جمعه هاي انتظار، راهي پر از بلا که بايد طي شود، زخم پرپر شدن ياران در اين راه پر از بلا و ما، که کاري جز نگاه بر پرپرشدنشان از دستمان بر نمي آيد!، اندوهي که در دلمان خانه کرده و لحظه اي ما را تنها نمي گذارد، ترس از اينکه بلايي به جانت بيافتد و دينت را بربايد!، نفسي که سرکش شده و راه آرام کردنش را نه اينکه نمي داني!! مي داني...وليکن دنيا دست ياري به تو نمي دهد!!
عصر و زماني که مروت سرش نمي شود، حرمت هايي که شکسته شده، معروفي که امر به آن سودي ندارد و منکري که انجام مي شود و نهي از آن جز کنايه و ناسزا سودي ندارد، مردماني که گرگند در لباس ميش، و تني زخمي از بلاها و دردها که ديگر ناي پيمودن ندارد و تنها مي داند که بايد برود... بايد برود تا جاييکه با او بگويند بس است! حال کي بگويند.. خدا مي داند و بس!
و در آخر يک " آه " ... آهي که از ته دل بر مي آيد. آهي که نتيجه ي تحمل اين دردهاست و تنها اهلش مي شنوند و حس مي کنند...
خدايا ... ما را چه مي شود وقتي پيامبرت فرمود: ديندار بودن در آخرالزمان مثل اين است که بخواهي زغالي داغ را در کف دستت نگاه داري؟!!
خدايا آيا شاهدي بهتر از تو وجود دارد؟!...
خدايا در اين آخر زمان، دعا نمي کنم که مرا شيعه يا مومن از دنيا ببري... مرا مسلمان از دنيا ببر.. همين مرا بس است!!
نميدانم تا کي... تا کي مي توانم بمانم! در اين ميان... انگار "مرگ" زيباترين واژه است!!! مي گويند آخرين راه، هجران است.... رسول الله هم انگار ميدانست که فرمود: در آخرالزمان همه آرزوي مرگ مي کنند...
اي رسول خدا... به روي مبارکت قسم.. روز به روز وقايع آخرالزمان که فرمودي بيشتر بر ما اثر مي کند.
در اين ميان چه زيبا بود تحمل اين سختي ها وقتي از توي رويي مي ديديم! خبري از تو به ما مي رسيد... و تو در ميان ما بودي... و اينک که تو نيستي! و فرزندت هم در غيبت است...
ما و بلا و ياد تو... تنها ياد تو... تويي که هيچ گاه نديديمت و صدايت را نشنيديم! همين بس است ما را که آرزوي مرگ نکنيم و اين زمانه را با تمامي تلخي هايش بپذيريم.
اي رسول خدا بر ما رحم آور... امروز تو براي ما دعا کن... دعا کن که زير خيمه ي  تو بمانيم و رايحه خوشبوي تو را بشنويم و مست روي تو بمانيم!
اي خدا امروز تو بر ما رحم آور... امروز تو ما را دلداري بده... تو ما را در آغوش بگير!
باشد که گواريمان باشد شهادت در راه تو... باشد که خوش باشد برايمان، ياد مرگ!... باشد که تو را ملاقات کنيم، سربلند... باشد که در مقام قرب تو بمانيم، جاودان...
 

()نظر