تمامی کسانی که به "بی معرفت" لینک داده اند می توانند از طریق ین لینک به من اطلاع دهند تا به منظور قدردانی، لینک آنها در ین بخش قرار بگیرد.
در صورت تمایل می توانید با قرار دادن تکه کد فوق در بین دو تگ <body> و <body/> قالب خود، این لینکستان را در سایت یا وبلاگ خود نمایش دهید. (در صورت بروز هرگونه مشکل، پرسش خود را اینجا مطرح کنید.)
علي (ع) به مردي که با عجله و با سرعت نمار مي خواند فرمود: مثل تو نزد خداوند مانند کلاغي است که از زمين دانه بر مي چيند! و اگر در اين حالت بميري، به دين غير محمد(ص) مرده اي! آنگاه فرمود: دزدترين مردم کسي است که از نمازش بدزدد!!
امام صادق (ع) فرمودند: هر کس در حال وضوء نام خداوند را بر زبان جاري کند تمام بدنش پاک مي گردد و وضويش تا وضوي ديگر کفاره گناهان اوست مابين آن دو وضوء...
* جبرئيل به پيامبر (ص) عرضه داشت: خداوند عروجل به تو فرمان مي دهد که چون وارد نماز مي شوي هنگام تکبير دستهايت را بلند کن و همچنين هنگامي که سر از رکوع و يا سجده بر مي داري.. چرا که نماز ما و فرشتگان همين گونه است. هر چيزي زينتي است و زينت نماز بلندکردن دستها به هنگام هر تکبير است. و در حديثي از امام صادق (ع) درباره ي نحوه انجام عمل تکبير آمده است که ايشان در حاليکه با دستان خود اشاره مي کردند فرمودند: « منظور اين است که دستها را در نماز اينگونه بلند کني طوري که کف آنها رو به قبله باشد. » (1)
** مردي از اميرالمومنين علي (ع) پرسيد: معناي بلند کردن دست هنگام تکبيرةالاحرام چيست؟ حضرت فرمود: يعني خداي يگانه که چيزي مانند او نيست با حواس پنجگانه قابل احساس و درک نيست. (2)
*** بعضي گويند: بلند کردن دست در تکبيرةالاحرام نماز، اشاره به اين است که: پروردگارا! در درياي معصيت غرق شده ام، براي نجاتم دستم را بگير. (3) ( مي گويم استاد اخلاق ما نيز مي فرمود: «با اين حرکت، غير خدا را از ذهن بيرون مي کنيم و آنرا به عقب مي زنيم که يعني مي خواهم با او سخن بگويم!» که باعث تمرکز و خلوص نيت بيشتر مي شود.)
**** از امام صادق (ع) روايت شده که فرمود: چون تکبير گفتي، آنچه را مابين آسمان و زمين است در مقابل کبرياي خدا کوچک و ناچيز شمار که اگر خداوند بر قلب بنده ،زماني که تکبير مي گويد، بنگرد و در دل او چيزي باشد که از حقيقت معناي تکبير بازش مي دارد، به او مي گويد: «اي دروغگو! آيا مرا فريب مي دهي؟ به عزت و جلالم سوگند که از شيريني ياد خود محرومت کنم و از قرب به خود و شادماني مناجاتم محجوب مي سازم.» پس به هنگام نماز دل خود را بيازما، اگر شيريني نماز را در عمق جان خود حس کردي بدان که خداوند تکبير تو را تصديق نموده است ؛ وگرنه دانسته اي که فقدان لذت مناجات و محروميت از شيريني عبادت دليل بر اين است که خدا تو را در تکبيرت دروغگو دانسته! (4)
منابع: 1- تفسير نمونه (در ذيل تفسير شوره کوثر)، ج 27، ص 373 2- اسرار الصلوة - ص 108 3-عرفان اسلامي - ج 5 - ص 203 4- سرالصلوة، ص 78 . 79
پس از اينکه علي از دنيا رفت، مردي به نام «ضرار» که از اصحاب آن حضرت بود با معاويه روبرو شد. معاويه گفت: مي خواهم علي را که با او بودي برايم توصيف کني! ضرار گفت: شبي علي را در محراب عبادتش ديدم؛ «يَتَمَلمَلُ تَمَلمُلِ السَّليم وَ يَبکي بُکاءَ الحَزين» در محراب عبادت، مثل آدمي که مار او را گزيده باشد از خوف خدا به خود مي پيچيد و مثل يک آدم غرق در حزن و اندوه مي گريست و مي گفت: « آه، آه، از آتش دوزخ »...
اولين کسي که نماز ديگر عصر گزارد حضرت يونس (علي نبينا و آله و عليه السلام) بود.
وقتي که آن حضرت از شکم ماهي آزاد شد آن ساعت، وقت نماز عصر بود. يونس (ع) ديد از 4 تاريکي نجات يافت ( تاريکي لغزش، تاريکي شب، تاريکي زير دريا و تاريکي شکم ماهي ) و به خاطر شکر اين نعمت ها 4 رکعت نماز گزارد و اين اشاره است به بنده مومن، که چهار ظلمت در پيش دارد: 1- ظلمت معصيت 2- ظلمت قبر 3- ظلمت قيامت 4- ظلمت دوزخ ... و چون اين چهار رکعت نماز بگزارد با هر رکعتي از يک ظلمت برهد.
امام صادق در تفسير آيه شريفه "فَاِذا فَرَغتَ فَانصَب" (آيه 7 سوره شرح - پس هنگامي که از کار مهمي فارغ مي شوي به مهم ديگري بپرداز) مي فرمايد: يعني پس از آنکه نمازت به پايان رسيد درحاليکه هنوز نشسته اي دعا کن.
يعني که خداوند تبارک و تعالي غير مستقيم به تو مي گويد که...
از شهادت آيت الله مطهري گذشتيم! ولي بد نيست يه خاطره اي از ايشان و توجه ايشان به نماز شب براي شما نقل کنم: يکي از دوستان شهيد مطهري درباره ي ايشان مي گويد: از ويژگيهاي آن مرحوم، تقيّد و علاقه مفرط ايشان بود به ذکر و دعا و شب بيداري. به ياد دارم که در همان اوايل آشنايي ما با يکديگر او به نماز شب مقيد بود و مرا نيز بدان امر مي کرد و من به بهانه ي اينکه آب حوض مدرسه شور و کثيف و براي چشمانم مضر است از آن شانه خالي مي کردم تا اينکه شبي در خواب ، ديدم که در خواب هستم و مردي مرا بيدار کرد و گفت: من "عثمان بن حنيف" نماينده حضرت اميرالمومنين، علي (ع) مي باشم. آن حضرت به تو دستور داده اند بپا خيز و نماز شب بپا دار و اين نامه را نيز آن حضرت براي تو فرستاده اند. در آن نامه با آن حجم کوچکي که داشت با خط سبز روشن نوشته شده بود "هذه براءة لک من النّار"- اين براي تو وسيله رهايي از آتش دوزخ است- من در عالم خواب با توجه به فاصله زماني دوران حضرت علي (ع) با زمان ما متحيّر نشسته بودم که در همان حالت تحيّر، مرحوم آيت الله مطهري مرا از خواب بيدار کرد و در حالي که ظرف آبي در دست داشت گفت: اين آب را از رودخانه تهيه کرده ام برخيز و نماز شب بخوان و بهانه مجوي.
نحوه ي اقامه نماز امام صادق (ع) به روايت "حماد بن عيسي جهني" وقتي که حضرت او را به علت صحيح نماز نخواندن سرزنش مي کند و آنگاه با خواندن 2 رکعت نماز، به او چگونه خواندن نماز را مي آموزد. او نماز امام را اينگونه توصيف مي کند: آنگاه امام صادق از جاي خود حرکت کرد و رو به قبله ايستاد، انگشتان دستان خود را به هم چسبانيد، دستها را به طور مرتب روي ران خود گذاشت، فاصله پاها را به اندازه 3 انگشت باز دست تنظيم نمود، انگشتان پاي خود را هم به طور دقيق و منظم رو به قبله قرار داد و با حال خضوع و خشوع الله اکبر گفت و نماز را شروع کرد. آن حضرت ، سوره حمد و قل هو الله را با آرامش و به طور شمرده خواند، انگاه به اندازه يک نفس کشيدن صبر کرد و در حالي که ايستاده و بي حرکت بود، الله اکبر گفت. سپس براي رکوع خم شد و در حال رکوع دو دست خود را به صورتي که انگشتها باز بود روي زانو گذاشت و زانو را طوري عقب داد که در حال خم بودن کمر او صاف شد، به طوري که اگر قطره اي آب يا روغني روي کمر آن حضرت ريخته مي شد، آن قطره آب يا روغن در اثر صاف بودن کمر ريخته نمي شد. آنگاه حضرت گردن خود را کشيده نگه داشت ، چشم خود را بست، سه مرتبه سبحان الله گفت و بعد ذکر سبحان ربي العظيم و بحمده را به زبان جاري کرد، سپس ايستاد و در حالي که بي حرکت بود ، سمع الله لمن حمده گفت ، سپس دست خود را تا مقابل صورت بالا برد، الله اکبر گفت. بعد از اين مرحله حضرت به سجده رفت، اما قبل از اينکه زانوهاي او به زمين برسد، دست خود را روي زمين گذاشت و در حالي که هيچ يک از اعضاي بدن او به هم چسبيده نبود و هشت عضو بدن، يعني پيشاني ، کف دو دست ، سرکنده دو زانو، سر دو انگشت شست پا و سر بيني را ( که مستحب است) روي زمين گذاشته بود، سه مرتبه گقت : سبحان ربي الاعلي و بحمده. آنگاه سر خود را از سجده برداشت، الله اکبر گفت و بر روي ران چپ نشست و روي پاي راست را به کف پاي چپ گذاشت و استغفرالله ربي و اتوب اليه گفت و سپس در حال نشسته و بي حرکت بودن بدن الله اکبر گفت و براي سچده دوم سر را روي مهر گذاشت. به هر حال امام سجده دوم را هم بدون اينکه عضوي از بدن را به عضو ديگري بچسباند و نيز آرنج را به زمين بگذارد ، انجام داد و با تشهد و سلام دو رکعت نماز را بدين ترتيب به پايان رسانيد و بعد فرمود: اي حماد! اين طور بايد نماز بگزاري . آري، در حال نماز بازي و به خود ور رفتن نداشته باش، با دست و انگشت خود بازي نکن، يه اين طرف و آن طرف نگاه مکن و همچنين از روبرو هم به تماشاگري ، که موجب حواسپرتي تو مي شود نپرداز.
هرگونه استفاده از مطالب و فایل های این وبلاگ در جهت نشر فرهنگ دینی موجب امتنان است!! طراحی: بی معرفت - نام قالب: دل شب توسط نرم افزار: فتوشاپ CS و فرانت پیج 2003 قدرت گرفته از پارسی بلاگ
No Copyright : Because of spreading Islamic thought you can use all files and images. Design by Bimarefat - Template Name: Dele Shab Software : Photoshop CS & FrontPage 2003 - Counters: Powered by Dear "Parsiblog.com"